iGENEA
Percentage van oorsprong

De oorsprong van alle voorouders wordt bepaald aan de hand van regio's en percentages. Een wereldkaart toont uw verschillende afkomst.

Familieleden vinden

U ontvangt een lijst van genetische verwanten in uw online resultaat. U kunt per e-mail contact opnemen met uw familieleden om meer te weten te komen over hun familie en achtergrond.

Resultaat met certificaat

Naast het online resultaat ontvangt u een nobel certificaat van oorsprong in een fotolijst en andere documenten in een elegante map.

Urvolk

U ervaart de haplogroep en migraties (prehistorische tijd), de primitieve mensen (oudheid) en de regio van herkomst (Middeleeuwen) van de vaderlijke lijn (mannen) OF de moederlijke lijn (vrouwen).

Alle inheemse volkeren

Alleen met de iGENEA Expert Test kunt u de exacte haplogroepen en migraties (prehistorische tijden), de primitieve volkeren (oudheid) en regio's van herkomst (Middeleeuwen) van de vaderlijke en moederlijke lijn leren.

Alle familieleden

Alleen met de iGENEA Expert Test vindt u al uw genetische verwanten in onze database.

Meer familieleden

U ontvangt een extra lijst met andere familieleden van de vaderlijke lijn (mannen) OF de moederlijke lijn (vrouwen).

Persoonlijk advies

Phone:0041 43 817 13 91

info@igenea.com Live-Chat WhatsApp

Oude stam Thraciërs - Voorouders en oorsprong

Naam

"Thracisch" (Thraciërs) is een Griekse verzamelnaam die gebaseerd is op taalkundige en culturele homogeniteit voor de bevolking van het noordelijke Balkanschiereiland vanaf de noordkust van de Egeïsche Zee tot aan de Donau (oude schrijvers omvatten vaak het gebied tot aan de noordelijke Karpaten) en vanaf de westkust van de Zwarte Zee tot aan ongeveer de rivier de Vadar.
Het hart van de Thracische nederzetting was het Bulgarije van vandaag.
Of de Thraciërs uit de archaïsche periode afstammen van de bevolking van dit gebied uit de Bronstijd is onduidelijk.
De begrippen "Thraciërs" en "land" zijn variabel en kunnen niet altijd duidelijk worden gedefinieerd, noch etnisch, noch territoriaal.
In de oudheid werd onder Thracië verstaan het gebied ten noorden van Griekenland tot aan de Scythen, ten oosten van Macedonië en het gebied van Epirus tot aan de Zwarte Zee, dat door het Thracische volk werd bewoond, maar niet Dacië en de Goten in het noorden.


Bestel mijn oorspronganalyse
van EUR 179

De Thracische etniciteit

De Thracische etnische groep - versnipperd in talrijke lokale stamgroepen (Asten, Bisalts, Besser, Thynen, Bistonen, Odrysen en anderen) - scheidde zich al in de tweede helft van het 2e millennium voor Christus af van het Indo-Germaanse "hele volk", waarin hun taal een aparte tak van de taal vertegenwoordigt. Het cultureel-linguïstische profiel van de nauw verwante Daciërs is een meer recente ontwikkeling. Binnen de kring van Indo-Germaanse volkeren, culturen en talen ligt het Thracisch-Daciaanse complex het dichtst bij dat van de Balten.



Taal

Het Thracisch is een Indo-Europese taal, verwant aan het Illyrisch en (minder) aan het Frygisch. Opvallend zijn de vele overeenkomsten met de woordstammen van de Baltische talen. Ten noorden van de Haimos (Balkan) zijn ook Iraanse elementen te vinden, Klein-Azië vooral in het zuidoosten.

De historische aanwezigheid van de Thraciërs kan worden getraceerd in het hart van hun nederzettingsgebied in meer dan duizend plaatsen, velden en waternamen.



Griekse invloed

Sinds het midden van de 8e eeuw voor Christus stichtten de Grieken kolonies in het vestigingsgebied van de Thraciërs. Deze stadsstichtingen, waaronder Byzantium, ontwikkelden zich vervolgens tot centra van de Griekse cultuur met verstrekkende gevolgen voor de gewoontes en tradities van de bevolking in heel Thracië. Door hun contacten met de Grieken leerden de Thraciërs over het munten, de schrijfcultuur en de wereld van de Griekse goden.

De Griekse schriftuurlijke traditie straalde uit op het culturele werk van de Thraciërs en het Grieks diende de Thracische elite als onderwijstaal; het gebruik van het Thracisch als schrijftaal werd waarschijnlijk niet bijzonder gepromoot. Slechts enkele zuiver Thracische inscripties in het Griekse schrift zijn bewaard gebleven.

In de Hellenistische en Romeinse tijd werd de Thracische taal steeds meer vervangen door het Grieks en in mindere mate door het Latijn. Toch lijkt het in bergachtige gebieden bewaard te zijn gebleven tot de vroege Byzantijnse tijd.



Thracische staten

Een belangrijk keerpunt in de ontwikkeling van het zuidelijke Thracische land was de Perzische bezetting rond 513 voor Christus. Na hun terugtrekking in 479 voor Christus lieten de Perzen een politiek machtsvacuüm achter dat werd opgevuld door Thracische heersers die hun eigen staten stichtten en ook hun eigen munten sloegen. Het grootste Thracische rijk werd gesticht door de Odrysai, die grote delen van het Thracische grondgebied vanuit het zuidoosten van Thracië onderwierpen. Hun heersers onderhielden goede betrekkingen met Athene aan de ene kant en met het Bosporische Rijk aan de andere kant.

Deze staatsformaties veranderden de Thracische stammenwereld, waarvan, ondanks een overvloed aan namen, uiteindelijk weinig bekend is.

Het Thracische rijk viel uiteen toen Thracië in 341 voor Christus een Macedonische provincie werd. Ook Thracië stond in de 3e eeuw voor Christus korte tijd onder de heerschappij van de Kelten.



Romanisering en grieksheid

Vanaf het midden van de 2e eeuw voor Christus werden de Thracische dynastieën gedwongen partij te kiezen voor of tegen Rome.

In 15 voor Christus werden de Thraciërs als vazallen politiek afhankelijk van de Romeinen. Sinds 46 n.Chr. was er een Romeinse provincie met de landsnaam Thracia, en sinds het bewind van keizer Diocletianus (284-305) ook een bisdom met dezelfde naam.

De Thracische aristocraten vonden hun plaats binnen de provincie in de nieuwe hogere klasse; sommigen van hen bekleedden hoge posities in het Romeinse staatsapparaat en ook in de nieuw gestichte steden.

De intensieve verstedelijking, de sterke toestroom van nieuwe kolonisten en Romeinse veteranen, de toegenomen betrokkenheid bij het economische en politieke leven van het Romeinse Rijk en de talrijke terugtrekkingen van troepen onder de Thracische bevolking duwden de etnische en culturele elementen steeds meer naar de achtergrond. Grieks werd de hoofdtaal in het zuiden en oosten van het land, terwijl op de Donaulimes en in het westen het Latijn de overhand had.

De bevolking van de Thracische steden bestond voornamelijk uit een mengeling van Thraciërs/Dakers, Grieken, Romeinen en Aziatische ambachtslieden uit Klein-Azië, in het noordoosten ook Scythen.

Vanaf de 1e helft van de 3e eeuw na Christus waren er zware invallen van migrerende stammen uit het noorden. Pas in 269 na Christus slaagde keizer Claudius Gothicus erin de gecombineerde krachten van de Goten, Gepiden, Bastaren en andere stammen bij Naissus te verslaan. De provincie Dacia kon echter niet worden gehouden (271 AD). Veel Goten werden als kolonies in de zwaar ontvolkte gebieden van het land gevestigd.

Na het overwinnen van de diepe crisis van het Romeinse Rijk in de 3e eeuw na Christus werden de Donau-provincies steeds belangrijker in de keizerlijke politiek, vooral omdat sommige keizers (bijv. Diocletianus, Constantijn, Jovianus) ook uit deze gebieden kwamen. Vanuit een perifeer land werd Thracië het achterland van de nieuwe hoofdstad Constantinopel.

Het belang van Thracië is met name te danken aan de geografische ligging op het kruispunt van belangrijke vervoersassen. Thracië was (vooral na het verlies van Sicilië en Egypte) een voedselleverancier en tegelijkertijd het belangrijkste inzetgebied van alle potentiële veroveraars van het Europese vasteland: Goten (378), Hunnen, Avaren (626) en Bulgaren (sinds het einde van de 7e eeuw), maar ook de kruisvaarders en Ottomanen.

Ten westen van Constantinopel werd Thracië opgericht als verdediging tegen de Bulgaren (voor het eerst vermeld in 687).



De Daciërs

De Daciërs waren een Indo-Europees volk en nauw verwant aan de Thraciërs. Zij vertegenwoordigden de meerderheid van de bevolking in Transsylvanië (Transsylvanië). Rond het midden van het 1ste millennium voor Christus werd een aparte Daciatische etnische identiteit gevormd. De etnogenese blijkt een proces te zijn van scheiding van een jongere Daciatische identiteit op basis van een ouder Thracisch "totaal volk". Tot de Romeinse tijd waren de Daciërs geen verenigd volk. In plaats daarvan gingen individuele Daciatische stamgroepen allianties aan die ofwel een korte tijd duurden ofwel meer permanent waren.

De Daciërs waren de sterkste tegenstanders van de Romeinen in de Balkan. Alleen keizer Trajanus slaagde erin de Daciërs in twee oorlogen (101-102 en 105-106 na Christus) te onderwerpen. De overwinning van de Romeinen wordt gevierd in de friezen van de Trajanuskolom in Rome. De Romeinen stichtten talrijke kolonies in de nieuw gewonnen provincie Dacia. In korte tijd assimileerden de Daciërs zich onder de Romaanse bevolking van de Balkan. Dacia behoorde tot het Romeinse Rijk tot 271 na Christus.

De herinnering aan het culturele erfgoed van de Daciërs leeft tot op de dag van vandaag voort onder de Roemenen. In hun identiteit is het bewustzijn van de Daciatische afkomst van hun volk nauw verbonden met de trots om tot de Romeinse beschavingskring te behoren.

Daarom gaan de aanhangers van de Daciaans-Romaanse continuïteitstheorie ervan uit dat in het moderne Roemeense minstens 160 lexicale erfenissen bestaan uit het Daciaans-Thracisch, de taal van de Daciërs die door de Romeinen werden onderworpen. De bijbehorende woorden, bijvoorbeeld balaur (draak) of brânza (kaas), worden beschouwd als het Daciaanse substraat van de Roemeense woordenschat. Ongeveer 90 van deze woorden zijn ook in het Albanees te vinden.



De laatste Thraciërs

Aan het einde van de Romeinse periode verdwenen de sporen van de Thraciërs als politieke entiteit. Aangenomen wordt dat ze door de Bulgaarse en Roemeense bevolking zijn geabsorbeerd.

Uiterlijk na 612 jaar vestigden Zuid-Slavische bevolkingsgroepen zich in de Oost-Romeinse provincies Moesia en Thracië in de loop van de Slavische landvangst op de Balkan. De mate waarin een grotendeels Romaanse Thracische bevolking in de 7e eeuw nog op het grondgebied van de Bulgaarse Khans leefde naast de Slaven die na hen emigreerden, wordt betwist.

De Bulgaarse nationale geschiedschrijving ziet de Thraciërs als het derde element dat is opgenomen in het nieuwe Bulgaarse volk. In het berglandschap van de Rhodopen zouden overblijfselen van de Thracische bevolking tot de 6e eeuw na Christus hun cultuur en taal behouden hebben, voordat ze zich assimileerden met de Slaven. Critici zien dit beeld vooral in het belang van de etnische continuïteit met de oude bevolking van de regio. De meeste geleerden geloven echter dat de Thraciërs al lang geleden geromaniseerd of gehelleniseerd waren ten tijde van de komst van de Slavische bevolking.



Architectuur, economie en sociale zaken

Verschillende bronstijd (1ste helft van het 2de millennium v. Chr.) culturen gedefinieerd door spiraalvormig en kronkelend aardewerk en genoemd naar sites worden in onderzoek beschreven als "Thracisch", hoewel deze opvatting niet gebaseerd kan worden op enige oude bronnen.

De Thraciërs waren beroemd om hun goudsmeden. In de stijlvormen van het Thracische goudwerk is de Griekse esthetiek duidelijk zichtbaar, en de Griekse voorkeuren zijn zichtbaar in de rijkdom aan motieven.

De economische basis van de Thraciërs was de landbouw, inclusief de paardenfokkerij. Ook de slavenhandel en de mijnbouw waren belangrijk: ijzer, koper, lood, zilver, goud en zout.

Vanwege hun vechtlust en onbevreesdheid waren Thraciërs zeer gegeerd en gewaardeerd als gladiatoren (dit type gladiatoren werd thraex genoemd). Spartacus zou ook een Thraciër zijn geweest.



Andere inheemse volkeren van iGENEA

Joden Wikinger Kelten Germanen Basken Aborigines (Australië) Arabieren Berbers Chinees Daciërs Etrusken Iberiërs Indianen Incas inuit Italiërs Japanners Koerden Liguriërs Mayas Mongolen Oceanische volkeren Perzen Roma Scythen Slaven Tibetanen Feniciërs Indianen Koreanen Bantoevolken Turkse volkeren Samen Illyriërs Vandalen Balten Macedoniërs Hellenen Hunnen Thraciërs Fins-Oegrische Indo-Europeanen

Zo werkt de analyse van de DNA-oorsprongsanalyse

Eén salivamonster is voldoende om uw DNA te verkrijgen. De Steekproefcollectie is eenvoudig en pijnloos en kan thuis worden uitgevoerd. Gebruik de meegeleverde enveloppe om de monsters op te sturen.

Testkit bestellen
Testkit bestellen:

per telefoon, e-mail of op de website

Testkit
Testkit:

Levering duurt enkele dagen

monsters nemen
monsters nemen:

zeer eenvoudig en pijnloos thuis

Sturen van monsters
Sturen van monsters:

met de bijgevoegde enveloppe

uitkomst
uitkomst:

schriftelijk en online na ca. 6 - 8 weken

iGENEA-oorsprongsanalyse bestellen

  • iGENEA Basic

    Besteld door 29% van de klanten voor herkomstanalyse.

    179 EUR
    bestel nu  
  • iGENEA Premium

    Besteld door 55% van de klanten voor herkomstanalyse.

    499 EUR
    bestel nu  
  • iGENEA Expert

    Besteld door 16% van de klanten voor herkomstanalyse.

    1299 EUR
    bestel nu